بررسي ايمونوژن هاي بروسلا آبورتوس (سويه S19 ) با الكتروفورز دو بعدي و وسترن بلات
سابقه و هدف:
بروسلوز از مهمترين بيماريهاي عفوني مشترك بين انسان و دام است كه بر اثر آلودگي با باكتريهاي جنس بروسلا به وجود مي آيد. ليپوپليساكاريدها، پروتئينهاي غشاي خارجي و چندين نوع پروتئين ريبوزومي و سيتوزولي به عنوان اجزاي ايمونوژنيك مهم در بروسلا مطرح شده ند. اين مطالعه با هدف شناسايي ايمونوژن هاي بروسلا آبورتوس و مقايسه اين ايمونوژنها در سه گونه انسان ، بز و خرگوش انجام گرفت.
مواد و روشها:
سويه S19 بروسلا آبورتوس از انستيتو پاستور ايران تهيه و در آنجا كشت انبوه داده شد و به صورت كشته شده به اين مركز منتقل گرديد. پروتئين هاي پيكره باكتري با كمك ليزوزيم، اوره و CHAPS استخراج و به روش الكتروفورز دو بعدي تفكيك گرديد. بعد از الكتروفورز دو بعدي، پروتئين ها به غشاي نيتروسلولز منتقل و واكنش آن ها به روش ايمونوبلاتينگ در مقابل نمونه هاي سرم انساني، بزي و خرگوشي بررسي گرديد.
يافته ها:
نتايج الكتروفورز دوبعدي نشان داد كه پروتئين هاي اين سويه عمدتا pI اسيدي دارند و در دامنه وزني 100-10 كيلودالتون قرار دارند. فراوانترين پروتئين پيكره اين سويه يك گروه 6-5 پروتئيني با وزن 34 -32 كيلو دالتون و pI4.5-5.7 بودكه در خرگوش و بز ايمونوژن بودند، ولي در سرم انسان واكنشي در مقابل آنها ديده نشد. در مقابل در سرم انسان بيمار عليه يك مجموعه 5-4 پروتئيني با وزن 44 كيلو دالتون و pI معادل 5.5-4.5 و چندين پروتئين كم وزن آنتي بادي وجود داشت. بهعلاوه واكنش سرم انسان، بز و خرگوش با تعدادي از آنتي ژن هاي پيكره بروسلا مشابه بود.
بحث:
اگر چه LPS در هر سه گونه انسان، بز و خرگوش يك ايمونوژن قوي محسوب ميشود، اين آنتي ژن، ظاهرا نامزد مناسبي براي تشخيص نيست. در مقابل، يك گروه پروتئيني 34-32 كيلو دالتوني با pI4.5-5.7 و دو پروتئين 20-18 كيلو دالتوني با pI6-7 مي توانند به عنوان نامزد پروتئيني در تشخيص بيماري در بـز و حتي ساير گونه هاي دامي از جمله گاو مد نظر قرار گيرند. در مقابل، در انسان گروه پروتئيني موقعيت وزني 45 كيلودالتون باpI4.5-5.5 و چند پروتئين با اوزان كمتر از 20 كيلو دالتون مي توانند به عنوان نامزد آنتي ژني در تشخيص دقيق تر، سنجش كلاس هاي آنتي بادي (IgG, IgM ) و حتي تمايز بروسلوز فعال از غيرفعال مطرح باشند.